Het multimediale kunstwerk rammelt aan alle kanten Dit heb ik nog niet zo vaak meegemaakt. Deze plaat is essentieel voor mij. Enkele jaren geleden kocht ik de schitterende – dankzij misschien wel de meest iconische platenhoes aller tijden – elpeeversie, […]

Tonight I’m a rock ‘n’ roll star Dat is serieus het refrein van het openingsnummer van dit debuutalbum van een van de grootste Engelse bands van de jaren negentig. Dat zou je voorspellende gaven kunnen noemen. In de jaren negentig […]

De Beatles na het drinken van onwaarschijnlijke hoeveelheden bier De laatste tijd had ik een aantal albums die ik nauwelijks onbevangen kon bespreken, omdat ze meteen een graat in mijn keel lieten steken. Nu ja, hier is er weer een […]

Een diepe buiging voor een van de beste albums ooit. Misschien wel het beste. Ik klaag vaak over muziek waarin niets of te weinig gebeurt. Laat ik een voorbeeld geven van het tegendeel, om mijn punt duidelijk te maken. Neem […]

Eindelijk raak voor Declan Patrick MacManus Album 131 alweer, naast alle albums die ik met de podcast mee heb geluisterd, de twee Nederlands/Belgische toevoegingen (dat verklaart het nummer 140 bij Bad Brains – dat was het totale aantal albums uit […]

Dit is een kandidaat om een 11 te krijgen [Tweede album van de Nederlands/Belgische toevoegingen uit de Nederlandstalige editie, gekozen door Tom Engelshoven. De eerste had na circa 60 albums gemoeten, daar was ik wat te vroeg mee. Nu ben […]

Een rommelige zootje? Welnee, een briljant meesterwerk Ik weet weer eens niet waar ik deze beschouwing moet beginnen. Maar de reden is deze keer een andere dan gebrek aan inspiratie: hier is zo veel over te vertellen! Laten we maar […]

I hope I die before I get old (wat de ster van dit album dan ook deed) Dit album is zonder meer een monument in de muziekgeschiedenis. En om maar meteen de slotconclusie erbij te nemen: het is echt doodzonde […]

Het ultieme thrashmetalalbum Ik weet niet of er veel voorbeelden van zijn: een album in een genre waarvan de communis opinio vrij duidelijk luidt dat het niet beter gaat worden in dat genre. Zie daar ‘Master of puppets’. Bij mijn […]

Ik was erbij! De zomer van 1992 was voor mij die zomer waarvan je er maar één meemaakt. Ik deed eindexamen, dus ergens in mei was ik klaar met school en ergens begin september begon het collegejaar. Je moet daarna […]

Het album dat iedereen aan de Americana kreeg We schrijven 1999. De millenniumwisseling en de bijbehorende aangekondigde potentiële catastrofe (die niet kwam) nadert. Tien jaar eerder was de Berlijnse Muur gevallen, wat het startsein betekende voor een decennium vol optimisme […]

Ray Davies is een gewéldige songwriter Dit is het vierde en laatste album van The Kinks op de lijst. Vier opeenvolgende albums die uitkwamen tussen 1966 en 1969 werden door Robert Dimery en zijn team allemaal goed genoeg gevonden om […]

Hoe Bach uit je luidsprekers knalt op een hardrockalbum Iedereen die niet onder een steen leeft weet dat (de legendarische line-up van) Deep Purple de band is met twee axe men: gitarist Richie Blackmore en toetsenist of eigenlijk organist Jon […]

De geboorte van neopunk is gewoon pure lol Hierboven staat sowieso een onwaarheid. ‘Dookie’ was niet de geboorte van neopunk. Het is Green Days derde album en die eerste twee waren net zo punk. En in het boek vinden we […]

Beklemmend meesterwerk Dit album heeft 30 seconden nodig om bij mij in het bakje “10/10” te komen. Het begint met een drumbeat van Stephen Morris, na 6 seconden valt de eerste melodieuze baslijn van Peter Hook in, na 12 seconden […]

Als ‘Peaches en regalia’ het meest commerciële, radiovriendelijke nummer van een album is… [Terzijde: hoe toepasselijk dat het 69e album uit 1969 komt…] Frank Zappa werd geboren en bracht zijn kindertijd door in Baltimore, Maryland. Op zijn 12e verhuisde de […]

But every junkie’s like a settin’ sun Twee ongelofelijke lijstjes. 1 Op dit album spelen mee: Dit is het aantal vermeldingen in het boek dat deze artiesten op eigen naam (of band) NAAST dit album hebben. En dan doet ook […]

Wat een depressieve shit, maar wat is het mooi Dit album is zo onwaarschijnlijk depressief… Het doet bijna pijn om ernaar te luisteren, vooral de B-kant. Maar dat neemt niet weg, of waarschijnlijk draagt het er zelfs aan bij, dat […]

Ik kan variëren op de intro van mijn reactie op The Doors: stel je toch eens voor dat je in 1972 in je lokale platenzaak een debuutalbum van een onbekende Amerikaanse band ziet liggen. De coverart is niet bepaald mooi […]