Een van de beste albums in zijn genre, misschien wel een van de beste albums ooit
[Podcast-voorbereiding (1001 Album Complaints episode 282) te verschijnen 19 oktober 2026]
Over deze kunnen we kort zijn, toch? Toen deze uit de koker van de randomgenerator (wat ik soms betwijfel, maar goed) van de podcast kwam rollen hoorde ik onmiddellijk
Ta da daa
Duh du dah
Duh du dah
Duh du dah
Duh ta daa
Ta da daa
Duh du dah
Duh du dah
Duh du dah
Duh ta daa*
in mijn hoofd en dacht joewoopie, die ga ik meteen nog een keer luisteren. Mijn god, wat is dit een goed en lekker album. De titelsong, het formidabele, bijna poppy ‘ Touch too much’, het belachelijk energieke en swingende ‘Girls got rhythm’, het ook al zo meezingbare ‘Love hungry man’ en zelfs de bar-bluesy-too-much-whisky-afsluiter ‘Night prowler’. Alles klopt op dit album. Het meesterwerk van de broertjes Young én van producer Robert John ‘Mutt’ Lange en helaas de onvergetelijke zwanenzang van Bon Scott die nooit heeft kunnen weten wat een vereerd meesterwerk hij voor zijn dood achter heeft gelaten.
Als ze deze niet in de lijst gaan stemmen stop ik met luisteren…
Ontdek meer van ivo-habets.nl
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.