In Brazilië luisteren ze ook naar de Beatles!
Er staan nogal wat Braziliaanse albums op de lijst. We hebben er al een aantal gehad. Al gauw heb je dan te maken met bossa nova-achtige muziek of moderne afgeleiden daarvan. Hier is daar vrijwel niets van terug te vinden. Natuurlijk zit er een Braziliaanse (en soms Iberische) feel aan de muziek, maar dit dubbelalbum is vooral een vrij eclectische mix van destijds moderne, niet altijd even mainstream genres en stijlen. Toch zou ik, als ik er één label op moet plakken, kiezen voor pop. Er zit nogal wat invloed van psychedelische rock in de muziek, maar dat is toch meer een element dan de hoofdmoot. Het klinkt voor het grootste deel best aangenaam en gemakkelijk, hoewel het echt geen ambitieloze muziek is. En dus is het meteen een van de beste popalbums tot nu toe. Want dit is een meer dan prima album, een zeer aangename verrassing.
Even een stapje terug, zoals altijd. Waar hebben we het hier over? Nou, over het vijfde album van de Braziliaanse singer-songwriter Milton Nascimento die dat samen maakte met de even Braziliaanse Lô Borges. Allebei Braziliaans maar, voor wat het waard is en zonder te willen vervallen in raciale clichés: Nascimento is duidelijk een gekleurde Braziliaan terwijl Borges meer een Europese achtergrond heeft. Brazilië is natuurlijk een fascinerende mix aan mensen van allerlei afkomst, zoals we allemaal weten helaas vanwege een niet al te fraai onderdeel van de wereldgeschiedenis. Dat levert wel een interessante mix aan culturele invloeden op, en dat horen we zeker op dit album.
Het is moeilijk om een diepgaande analyse van dit album te maken. Ten eerste: het is véél. Een dubbelalbum, maar…. Ik heb me bij de vrij veelvuldige luisterbeurten, ook op de goede koptelefoon tijdens de lange treinreis, werkelijk geen moment verveeld. Er is veel variatie en jawel, een bonte mix aan achtergronden en invloeden. En ten tweede: ik heb simpelweg te weinig kennis van de muzikanten, te weinig basis in de scene waar dit uitkomt, om er ook maar iets zinnigs over te kunnen zeggen.
Ik kan er alleen maar naar luisteren en zoals gezegd: dat valt niet tegen. En wat vooral opvalt: de twee mannen hebben goed naar de Beatles geluisterd. En dan niet zozeer het eenvoudige, melodieuze briljante proto-popwerk uit de eerste helft van de carrière maar vooral het veel experimentelere en naar psychedelica neigende werk uit de tweede helft. Ik durf te wedden dat ‘Strawberry fields’ goed bekend was bij de heren. Wil je de Beatles-invloed op zijn sterkst horen? ‘Um girassol da cor do seu cabelo’. In de nodige nummers horen we daarnaast heerlijk fuzzy gitaarwerk dat duidelijk geïnspireerd is door de lsd-scene uit California. Goed gitaarwerk, trouwens. Luister naar ‘Trem de doido’ of het daaraan voorafgaande ‘Lilia’.
Maar het nummer dat ik vooral wil noemen: ‘Dos cruces’. De zang op het album wordt bijna van nummer tot nummer afgewisseld tussen Nascimento en Borges. Hier horen we Nascimento. En dat is best indrukwekkend. Het is een heel Spaans, bijna flamenco-achtig aandoend nummer dat onvermijdelijk naar een climax toewerkt. Die structuur is natuurlijk niet nieuw, maar dat het begin bijna klassiek is en de bombastische finale doordrenkt is door fuzzgitaar, dat is een, eh, vrij unieke variant. In de overgang naar de finale zit nog mooi koorwerk. Het is prachtig!
Minder prachtig? Poeh, dit album vliegt een keer uit de bocht. Er is één nummer dat als het begint je doet denken: hee, daar hebben we eindelijk de bossa nova. Helaas volgt vervolgens de zang van gastzangeres Alaíde Costa. Ja, ik vind het oprecht vervelend dat ik weer los moet gaan op de klanken van een zangeres, maar sorry, het is gewoon lelijk in vergelijking met de rest van het album. Als ze dat nummer nou weg hadden gelaten…
Dit is weer een voorbeeld van hoeveel plezier je van dit projectje kunt hebben. De kans dat ik dit ooit gehoord zou hebben zonder de opdracht uit het boek is letterlijk niet veel groter dan 0. Nu heb ik er met plezier naar geluisterd en verheug ik me op de keren dat ‘Dos cruces’ langs gaat komen in de playlist.
Well done, Milton & Lô.
Ontdek meer van ivo-habets.nl
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.